Jedna z wersji głosi, że ekipa rano przywoziła kamienie, w nocy zabierała je z powrotem, po czym kolejnego dnia ponownie je przywozili i sprzedawali. Coś pięknego.

Druga ciekawa sprawa z tym związana, to spójność przekazywanych informacji. Słyszałem co najmniej trzy wersje:
1. Rano przywozili, w nocy wywozili, zasypywali ziemią, następnego dnia przywozili.
2. Rano przywozili, w nocy wywozili – ale tylko z poboczy, zasypywali tym co znaleźli na haudzie, następnego dnia przywozili.
3. Rano przywozili, w nocy budowali kopalnię.

Zwłaszcza punkt 3 to piękny pokaz ignorancji. Usłyszałem, że w nocy wykopali dziurę kilkanaście x kilkanaście x kilkanaście metrów – wywieźli towar z wyrobiska, po czym zasypali je ziemią. Już to widzę, jak ktoś w jedną noc wykopuje taką dziurę, wywozi wszystko, a potem to zasypuje… Dawno nie miałem takiego ubawu. Sugestia, że ta dziura to pod jezdnią to już super pomysł – widział ktoś drogę o grubości kilkunastu metrów? To nie lepiej most zbudować?

No i sam pomysł budowania autostrady w Bytomiu… to będzie pierwsza droga, która wpadnie do kopalni. W całości.

Skoro tak, skoro użytkownicy zostali zmuszeni do dania dupy… przepraszam, udzielenia praw autorskich na swoją wartość dodaną do serwisu:

ART. 6
PRAWA AUTORSKIE

Użytkownik poprzez umieszczenie Danych, w szczególności wizerunku, materiałów lub wypowiedzi na Koncie własnym lub innego Użytkownika udziela NK niewyłącznej licencji na wykorzystywanie, utrwalania w pamięci komputera, zmienianie, usuwanie, uzupełnianie, wykonywanie publiczne, wyświetlanie publiczne, zwielokrotnianie i rozpowszechnianie (w szczególności w Internecie) tych Danych.

to może mogliby wymagać jakiejś namiastki bezpieczeństwa. Jak wiadomo, są tam jakieś śmieszne ustawienia prywatności – to znaczy, że możesz zezwolić na oglądanie Twoich zdjęć tylko Twoim „znajomym”.

Rzeczywiście – nie zobaczysz zdjęć takiego kogoś, jeżeli nie masz uprawnień. No chyba, że ktoś podeśle Ci bezpośredni link do zdjęcia. Wtedy zobaczysz każde zdjęcie – nieważne czy masz do tego prawo czy nie.

Wow, zostałeś hakjierem.

I tak od kilku lat…

„Panieeee… auto mi nie chce zapalić… pomoże mi pan je popchać?”
„Paniiiii, stoisz pod górkę, do przodu to nie bardzo…”
„Olaboga, cóż ja pocznę?”
„Niech Pani puści hamulec, wrzuci na luz i się Pani ślicznie stoczy kawałek i zaparkuje na chodniku przed tym białym dostawczakiem.”
„OK.”

No, to stoczyła się poniżej tego dostawczaka, zatrzymała się i znów chce, żeby ją pchać pod górkę.

„Pani miała skręcić przed tym autem. Teraz to trzeba się skulać niżej do tego wyjazdu.”

Jedzie – nabrała prędkości na tyle, że spokojnie skręciłaby w boczną uliczkę i zaparkowała na chodniku (boczna uliczka też była lekko pod górkę).
Zahamowała w połowie zakrętu.

„Teraz to już Pani nie wepchamy w tę uliczkę… to próbujemy na prosto – jest z górki, może odpali, a jak nie, to tam gdzieś na boku Pani stanie.”

O dziwo wiedziała, o co chodzi z odpalaniem na pych (widocznie nie pierwszy raz jej pojazd zrobił kaput) – ale niestety nie zapaliło. Jechała jednak z niezłą prędkością, zjeżdżała z górki, na samym dole było skrzyżowanie – w prawo pod górkę i prosto pod górkę. Na prawo było śliczne miejsce parkingowe, zaraz za skrzyżowaniem – tylko się dotoczyć.
Oczywiście zahamowała na środku skrzyżowania i czekała, aż się ją wepcha…

„Pani, zaś jest pod górkę… teraz już z każdej strony. Zepchniemy Panią na chodnik i koniec zabawy.”
„Ojejejej, dziękuję… już dzwonię po znajomego”.

Nie było

Bardzo ciekawy wypadek widzieliśmy w Katowicach. Jakieś autko leżało na torowisku, nieco powyżej Słonecznej Pętli (tak w połowie między Słoneczną Pętlą a skrzyżowaniem Korfantego z Katowicką). Jak to auto tam się znalazło – nie wiemy. Na pewno żaden tramwaj nie przepchałby go od pętli tak daleko, poza tym tramwaje grzecznie stały w pewnej odległości i nie były obite. Jedyne wyjaśnienie, to zjazd z drogi, przebicie się przez pas zieleni z żywopłotem i lądowanie na torowisku. Szkopuł w tym, że żywopłot był nienaruszony.

Ostatnio widuję więcej samotnie rozbitych samochodów niż kolizji. To jakieś autko leży na dachu, to inne wbite w drzewo, ale większość z tych zdarzeń wygląda na zwyczajne przeszarżowanie.

Wiosna w WPKiW

Tegoroczne początki nie były obiecujące. Po definitywnym upadku Elki, wyglądało na to, że parkowa kolejka podzieli jej los.

Wiosna w WPKiW - Elka, była stacja Wesołe Miasteczko

Wiosna w WPKiW - zablokowane torowisko kolei parkowej

Na szczęście – jeszcze nie w tym roku. Spotkana WLp50 nie dość, że wyglądała jak porządna lokomotywa, a nie chora wizja studentów ASP (czytaj – „stylizacja na dźyky zachood”), to jeszcze ciągnęła dwa wagoniki!

Wiosna w WPKiW - kolej parkowa

Kolejkę spotkaliśmy jeszcze na stacji „Wesołe Miasteczko”.

Wiosna w WPKiW - kolej parkowa, stacja Wesołe Miasteczko

Natomiast na stacji „Przystań” już nie mieliśmy tyle szczęścia. Tutaj jednak przeżyliśmy pierwsze, duże zdziwienie. Było niedzielne popołudnie. Przy tej wielkości zdjęcia tego co prawda nie widać, ale… tam pracują! Remontują tę ministawobasenosadzawkę. Park wyczarował jakimś cudem pieniądze!

Wiosna w WPKiW - kolej parkowa, stacja Przystań

Co najciekawsze to nie jedyne pozytywne zmiany w parku! Wymieniana jest część latarni (ciekawe tylko, czy będzie później kasa na prąd), odnowione lub w trakcie odnawiania są różne cieszące oko duperelki. Pamięta ktoś wodę w tych „zbiorniczkach”?

Wiosna w WPKiW - remonty

A pamiętacie ten ekstremalnie obskurny dach, konstrukcji niedaleko Kapelusza, z odpadającą różową farbą?
Pomalowali!

Wiosna w WPKiW - pomalowany dach konstrukcji niedaleko Kapelusza

Nieopodal przystani obrodziło karmnikami dla ptaków.

Wiosna w WPKiW - karmniki dla ptaków

W Rosarium póki co niezbyt kwieciście, ale udało się przyłapać magnolię przed menopauzą. Nie jest to, co prawda, okaz pokroju niektórych cieszyńskich, ale cieszy oko.

Wiosna w WPKiW - magnolia w rosarium

Na upartego, dałoby się nawet znaleźć wolne trzy metry kwadratowe trawy.

Wiosna w WPKiW - trawnik w Rosarium

Na szczęście są elementy niezmienne, precyzyjnie umieszczające każdego rozentuzjazmowanego PaBre’go w naszej cudownej rzeczywistości.

Wiosna w WPKiW - złamana latarnia

Prawdziwa perełka jednak czeka nieco na uboczu. Zbliżamy się do Wesołego Miasteczka. Rzut oka na rollercoaster – jest na miejscu.

Wesołe Miasteczko - rollercoaster

Jednak dziwnie cicho i spokojnie w okolicy. Nie widać ludzi.
Nie może być… no niemożliwe… nie byliby tacy… no przecież… nieeeeeeeee, nawet u nas by to przecież nie przeszło… dajcie spokój…

… a jednak. Zamknięte.

Wesołe Miasteczko - brama główna

Połowa kwietnia. Pogoda doskonała. Ludzie ledwo mieszczą się w parku. Na parkingach samochody z całego Śląska. „Zapraszamy w maju”. Jesteśmy jednak magicznym państwem. Jeżeli ktoś umie to skomentować nie pukając się w głowę i używając cenzuralnych słów – stawiam piwo.

Kiedyś, w Ostrawie, miał miejsce z naszym udziałem dialog:
„Więc wy jesteście z Katowic?”
„Mniej więcej.”
„Macie tam taki park i wesołe miasteczko… jeździliśmy tam kiedyś.”
„Jeździcie jeszcze?”
„Nie.”
Dodam tylko, że wcale nie wybudowali im tam Disneylandu czy czegoś podobnego.

Domyślam się, że nie tylko mnie się wydawało, że to jest po prostu niemożliwe, żeby było zamknięte. Szybko odnaleźliśmy ludzi podzielających nasz brak wiary (tak naprawdę to było na opak – najpierw trafiliśmy na tych ludzi i zastanawialiśmy się, dlaczego tak nimi obrodziło, a potem sprawa się wyjaśniła). Co jeszcze, z „większych” atrakcji jest w parku? Zoo! Familie tak też pomyślały i ustawiły się grzecznie w kolejce, jakiej PaBre jeszcze w tym miejscu nie widział… (polecam sobie kliknąć na zdjęcie i je powiększyć – oni stali po 4 w rzędzie!)

Wiosna w WPKiW - kolejka do zoo

Ooooooogromnym zaskoczeniem było dla mnie to, że w życiu o nich nie słyszała. Przecież wszyscy znacie ten zespół (no dobra… akurat spora rzesza znanych mi czytelników będzie znała; ale załóżcie, że jesteście normalnymi typowymi przedstawicielami ludności). Riverside bardzo często leci w radio, pojawiają się na festiwalach, mówi się o nich… to w końcu polski zespół!

Może nie znęcajmy się już więcej nad miernością polskich rozgłośni, w końcu potrzebowali tylko megakatastrofy, żeby puścić Epitaph:

Tylko trochę, gdzieś w środku, boli fakt, że przeciętny człowiek nigdy o takich zespołach nie usłyszy.

TW :) stwierdziła, że jak chcesz poznać, to możesz kupić płytę czy iść na koncert. Tylko kto kupi płytę nieznanego wykonawcy.
„Piractwo” jak wiadomo to ZUO. To, że dzięki możliwości zapoznania się z różną muzyką, kupiłem dobre kilka płyt; następne „kilka” sprawię sobie jak w końcu wyjdę na prostą ;-) -- to się nie liczy. Kupuj w ciemno, albo to co jest promowane.
Może chcesz sobie czegoś posłuchać na YouTube? Przecież to już prawie przestępstwo! „Ścieżka dźwiękowa jest niedostępna w Twoim kraju”. Brzmi znajomo?
Zablokować, zakazać, skasować; spalić, na stos, NA STOS, PUSH PSW!

Na koniec, utwór praktycznie idealny do radia. Ciekawe, dlaczego nie był grany… (a tym, którzy nie znają Riverside, polecam podążenie śladem poniższego wideo)
(zamiast Riverside oczywiście możnaby wstawić tu setki albo i tysiące innych zespołów)

Patrzcie, jakie to logiczne:
- budujemy drogę – połowa kasy idzie do czyjejś kieszeni – więc jest dobrze wydana. Ta czyjaś kieszeń nie będzie przecież trzymać tych pieniędzy w nieskończoność, tylko je wyda. W wersji optymalnej – na alkohol. Nieco gorzej dla gospodarki będzie, jeżeli na narkotyki, albo ssaki leśne… chociaż wtedy te pieniądze i tak prędzej czy później trafią w ręce ojca chrzestnego – US.
- ponieważ łapówka była konieczna, należy odbić to sobie na materiałach budowlanych. Robimy więc tandetną drogę z byle jakich materiałów.
- tandetna droga szybko się rozpada
- co większe dziury, po pewnym czasie, należy załatać metodą „nasmarkajmy gluta do dziury, jakoś to będzie”. Czyli DiT – ale ktoś na tym zarobi, ktoś ma pracę – znowu jest to czysty zysk. Oczywiście ktoś też musiał dać w łapę, żeby dostać zlecenie na te dziury.
- reszta dziur pozostaje. Pomijamy dziury, w których traci się koło od razu. Codziennie jeździsz po dziurach, zawieszenie cierpi. Jeżeli jedziesz slalomem – wiele lepiej nie jest + narażasz się na dmuchanie w balonik. Hamujesz i przyspieszasz – zużywasz opony, klocki, tarcze i paliwo. Z paliwa zysk dla państwa jest bezpośredni. Materiały eksploatacyjne i naprawy – tutaj praca dla ludzi, co przekłada się na podatki. Czysty zysk, tylko odroczony.
- wyobraź sobie zaś, że tak jak dziś, pada. Dziury są zalane. Jedziesz obok przystanku. Chlap chlap i w sekundę zyskujesz wielu przyjaciół. Gorąco Cię pozdrawiają i machają na pożegnanie. Później jednak muszą doprowadzić jakoś swoją odzież do stanu względnej używalności. To wymaga wycieczki do pralni, lub zakupu proszku, użycia wody i energii elektrycznej. Znów zysk. Przy odrobinie szczęścia – trzeba będzie kupić nowy łach. Wtedy jeszcze dodatkowo wspomożemy naszych braci z dalekiego wschodu.

A gdybyśmy mieli równe, dobre drogi?
To się nam po prostu nie opłaca!

- Cześć, mam problem taki i taki, z tym a tym, jak to rozwiązać?
- Ty kretynie, lamusie, dzieciaku neo.
- Kliknąć Szukaj się nie chciało cioto?
- Było na forum wałkowane tysiąc razy.
- Pogooglać nie laska?

Pozostałe 4% to podobna dyskusja, z tym, że ktoś się złamie i poda linka do tego Świętego Graala, czyli odpowiedniego źródła.
Natomiast brakujący 1% to ta właściwa odpowiedź.

No i wtedy zaczynają się dopiero prawdziwe jaja.
Na przeróżne perełki napotykam prawie codziennie, zawsze jednak zapominam sobie ich zapisać. Oto kilka, które ocaliłem od zapomnienia; oczywiście z moim komentarzem ;-)

Hmmm sam nie wiem jak to jest z listami więc nie wiem czy to o to chodzi

Nie wiem, ale powiem. Nie mam pojęcia, ale się znam. Byle odpowiedzieć. Co z tego, że totalne głupoty.

A: Z wiszącym resetem też się wyzeruje. Jest chyba wewnętrznie podciągnięty do plusa jeśli dobrze kojarzę.
B: Owszem – jest. Ale warto podciągnąć osobiście dla pewności :)

Tutaj to już mamy dialog. „Chyba”, „jeśli dobrze kojarzę”. Wiesz, sprawdziłeś, zajrzałeś do dokumentacji, to się wypowiadaj. Mnie się wydaje, że leci na mnie sąsiadka i chyba sąsiad. A jeśli dobrze kojarzę, to chyba bez wzajemności. Wiesz – odpowiadasz, nie masz pewności… siedź cicho z laski swojej.
Drugi – podciąga dla pewności. Konkretnie reset w ATmega. No bo przecież Atmel, robiąc absolutnie rewelacyjny mikrokontroler, który w zasadzie jest w stanie uwieść Twoją żonę i zrobić z nią małe ATtiny, na pewno spieprzył układ resetu. Akurat ten jeden rezystor może być lewy. Dla pewności trzeba go podciągnąć zewnętrznym opornikiem. Co najmniej dwa luty i dodatkowy element. Cóż za wzrost niezawodności! Poza tym… co jeśli „popsuje się” np rejestr R9 procesora. Ojej! Najlepiej dla pewności zróbmy jakiś dodatkowy na zewnątrz. Chwila… przecież może się też popsuć R22… a R3? Lub jeszcze co innego? OJEJ!

A: 1 kondensator 100nF na każdą PARĘ nóżek zasilania (VCC+GND) każdego układu.
B: co proponujesz dla ukladow, ktore nie maja takiej samej liczby VCC i GND? <: a te pary to jakies szczegolne, czy 'jak leci'? najblizsze siebie? ale zgodnie z ruchem wskazowek zegara, czy w druga strone?

Takich dwóch, jak tych trzech, to nie znajdziesz ani jednego. Jeżeli wtedy jadłem, to się na pewno poplułem.

No i perełka z wczoraj:

Nie jestem pewien, ale to może być pęknięcie czaszki i coś z muzgiem.

Ooo tak, zdecydowanie, problem z „muskiem”. Aby było zabawniej – sprawa dotyczy papugi ;-)
No prawdziwy ptasi muszczek!

Jest ciężko. Dawno takiej nudy nie widziałem. Prawdopodobnie od czasu poprzednich igrzysk… To już taka tradycja – co dwa lata robi się ekstremalnie nudny szmelc. Dla odmiany, taniec i historia. A racja, miało być dla odmiany. No to dla odmiany, taniec i historia – pod dachem.
Zaczęło się filmikiem, potem było tylko gorzej. Szczyt możliwości technicznych to telebim na ziemi. Czasem coś z niego się wyłoni. ŁAŁ. Klękajcie narody! Postawili jakieś słupki (wyglądają jak plastik fantastik) i przez godzinę leźli sportowcy. Pasjonujące! Kiedy już skończyli zaczęło się to, czego się obawiałem.
„Wyginam śmiało ciało, wyginam śmiało ciało”.
Czyli tradycyjnie – jedynym sposobem zrobienia widowiska jest tańco-balet. Odkrywcze. Porywające. Po raz milion pierwszy to samo. Zaśpiewa też Nelly Furtado z Bryanem Adamsem, skomplikowany utwór składający się z dwu akordów i 8 wyrazów, trwający chyba 10 minut. Później będzie przy klawiszach śpiewać jakaś kobita. Ludzieeee, dla kogo oni to robią? Przecież nawet snobów to musi zniszczyć.
A teraz mamy taniec irlandzki, w Kanadzie.
No i nadal tańczą, tzn. głównie skaczą.
I jeszcze te zaprogramowane owacje widowni.
Już dwie godziny się męczę, końca nie widać i zaś jakieś emo zaczęło śpiewać. RATUNKU!
A tak w ogóle, to o co w tym chodzi?
Chyba nawet komentatorzy usnęli, bo od kilku minut cisza…
Koniec tańców! Nareszcie będzie coś ciekawego. PRZEMÓWIENIA!
Weź rozpęd i łbem w ścianę…
Marzy mi się, że kiedyś to będzie tak: „Jesteśmy dumni z faktu organizacji igrzysk. Witajcie! Niech wygrają najlepsi. Uważam igrzyska za otwarte. Chciałem pozdrowić ciocię. Dziękuję”. Mówione z pamięci, a nie czytane z kartki.
Niestety, tylko mi się marzy.
Poddaję się, wyskoczyli z Haleluja… i koleś „przeżywa”… nic tylko se żyły aphakować.
Jest hymn olimpijski… jest szansa że w końcu odpalą znicz i się to skończy. Przy tym hymnie można by aphakować żyły po raz drugi, w razie niepowodzenia w poprzedniej próbie.
O, ślubowanie. No, to rozumiem – dwie minuty i po krzyku. Jak się chce to można. Dobra, odpalajcie znicz…
K…. zaś śpiewanie.

Jest ogień, no, to zobaczymy co wymyślili.
Zobaczyliśmy.
Bez-na-dziej-ne.
Całkowita porażka.

Podsumowując – jeżeli, drogi czytelniku, czytasz to przed poranną powtórką ceremonii otwarcia – czuj się ostrzeżony i daruj sobie to „widowisko”.

Być może zauważyliście – mnie to bardzo kłuje w oczy – owe kamizelki porozwieszane na przednich siedzeniach samochodów. Zastanawiam się, czy to rodzaj tuningu, nowa moda, dogrzewanie siedzeń, rodzaj pokrowca, czy może po prostu oznaczenie: „mam strasznego grata, który ciągle się psuje”.
Dla mnie to już podpada pod hardcore.